31 januari 2018

to the point

Door Daan Gielis

'Laten we elkaar stimuleren en inspireren'

Het is de hoogste tijd voor een Dutch New Wave, vindt Daan Gielis, die het scenario van La Holandesa schreef. De speelfilm heeft na het festival in Toronto zijn Nederlandse première op het IFFR en is vanaf april te zien in de bioscoop. Gielis werkte al in de filmwereld, onder andere voor het IFFR en Binger Filmlab, toen ze acht jaar geleden ging schrijven. Haar korte film Gamechanger toert langs internationale filmfestivals.

Schrijft u momenteel aan iets?
Ik heb net een script voor een 20-minutenfilm afgerond, die regisseur Christian van Duuren nu aan het draaien is. En ik ben met twee speelfilms bezig. Eentje, The Green-eyed Monster, gaat over de rivaliteit én liefde tussen een broer en een zus uit een incestgezin. Zware kost, maar er zit veel liefde (en humor!) in. Daarnaast werk ik met veel plezier aan een boekverfilming. Wat ik ook inspirerend vind is af en toe iets totaal anders maken: zo heb ik laatst een korte film gemaakt met twee architecten en ontwikkel ik een experimentele film met een operaregisseur.
 
Is schrijven uw hoofdberoep?
Ik geloof dat ik dat nu eindelijk wel durf te beweren.
 
Wordt u gelukkig van schrijven?
Ik vind het echt fantastisch. Er zijn natuurlijk momenten dat je een script het liefst in de gracht wil flikkeren, maar de magie van dat alles ineens klopt, dat je met zoveel liefde en compassie met je personages bezig bent en er echt een coherent verhaal ontstaat, ja daar word ik wel echt ontzettend gelukkig van.
 
Voor welke film bent u onlangs naar de bioscoop gegaan?
Naar You Were Never Really Here van Lynne Ramsay; wat een overrompelende ervaring was dat! Zo super gewelddadig en soms juist weer heel gevoelig, dat contrast vond ik prachtig. Ik denk dan altijd meteen: hoe zou dat script eruit zien?
 
Wat is het laatste toneelstuk dat u heeft gezien?
In tegenstelling tot film, ga ik jammer genoeg minder vaak naar het theater. De laatste voorstelling was 'Vastgoed BV'.
 
Weet u wat er momenteel aan Nederlands drama op televisie is te zien?
Zeker! Ik kijk graag naar Nederlandse films en series, vind het leuk om te zien wat mijn collega’s maken. Zoals onlangs Hollands Hoop. Wat een topserie is dat; goed geschreven, geweldige acteurs, lekker wat genres door elkaar gehusseld, fijne humor, supergoed.
 
Heeft u behalve schrijven nog andere bronnen van inkomsten?
Ja, ik geef les op de Filmacademie, geef samen met Esther van Driesum workshops op festivals zoals IFFR, Cinekid, IDFA en bij ACE. En ik ben al vier jaar coördinator van de EYE Art & Film Prize.
 
Welke film had u willen schrijven?
Oh wat moeilijk! Ik twijfel tussen De Rouille et d’Os van Thomas Bidegain en Jacques Audiard of Nocturnal Animals van Tom Ford.
 
Wat is uw sterkste punt als schrijver?
Ik denk empatisch vermogen. Ik mag graag in de zielenroerselen van mijn personages duiken. Dat je echt snapt waar de pijn zit, wat iemand drijft. Ik denk dat je het als kijker echt voelt als een schrijver empathie heeft voor de mensen uit zijn/haar verhaal. Anders ontstaat er toch een bepaalde afstandelijkheid.
 
Wat moet u als schrijver nog leren?
Heb je even? Confrontaties. Daar ben ik in het echte leven ook niet zo goed in. Ik merk dat ik dan de hele tijd om de hete brij heen draai. Maar ook op het gebied van dialogen, structuur, een diepere laag. Er valt nog zoveel te leren. Maar dat vind ik er juist zo spannend aan. Ik ben namelijk wel rete-ambitieus: ik wil een hele goede scenarioschrijver worden.
 
Van wie heeft u het vak geleerd?
Ik ben in principe autodidact, maar heb wel het geluk gehad dat ik door het Binger Filmlab in aanraking ben gekomen met mensen die er veel verstand van hebben. En ik heb met La Holandesa Torino Filmlab gedaan. Dat was een ervaring om nooit te vergeten.
 
Aan wie moet de Daan Gielis-schrijfbokaal worden uitgereikt?
Ik vind dat iedereen die het lef en doorzettingsvermogen heeft om zijn ziel en zaligheid op papier te zetten door mooie verhalen te vertellen, terwijl het dagelijkse uitje bestaat uit het in pyjama naar de Albert Heijn lopen en de feedback je 24/7 om de oren vliegt; iedereen die zich vastbijt en doorgaat en verder vecht en zorgt dat er een basis ligt voor een goede film of serie, die verdient een bokaal.
 
Wilt u nog iets kwijt?
Ja! Laten we trots zijn op elkaar en alles wat er in Nederland gemaakt wordt. Er is zoveel talent en zoveel moois om te zien! Laten we elkaar helpen, stimuleren en inspireren. Sterker nog: laten we een Dutch New Wave beginnen! Of sla ik nu echt door?

,